محمد حسين عقيلى خراسانى شيرازى
379
خلاصة الحكمة ( فارسى )
حَميت : ( ع . مص ) . حمية . پرهيز نمودن . ( منتهى الارب ) . حفاظت و نگاه داشتن . ( غياث ) . حِمِيَة : ( ع . مص ) . بازداشتن طعام و شراب از بيمار . ( تاج المصادر ) . ( ا ) . آنچه نگاه داشته شود از غير . پرهيز . ( منتهى الارب ) . پرهيز بيمار از آنچه براى وى زيان دارد . و تخليط : مقابل آن است يعنى ناپرهيزى . ( اقرب الموارد ) : المعدة رأس كل داء و الحمية رأس كل دواء . از كلمات قصار پيغمبر - صلّى الله عليه و آله - . حَيات : ( ع . امص ) . عمر . زيست . زندگى . مقابلِ ممات . زندگانى . ( آنندراج ) . حَيات : ( ع . ا ) . جِ حية . مارها . ( آنندراج ) . كرمان دراز بزرگ كه در امعاء الدقاق افتد . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ) . كرمهاى دراز . ( غياث ) . حيض : ( ع . امص ) . بى نمازى زنان : قيل و منه الحوض لان الماء يسيل اليه . عادت . قاعدگى . حيض خونى است كه غالباً در هر ماه چند روزى از رحم زن ها خارج مىشود و زن را در موقع ديدن خون حيض حائض گويند . خون حيض در بيشتر اوقات غليظ و گرم و به رنگ سياه يا سرخ است و با فشار و كمى سوزش بيرون مىآيد . مدت حيض كمتر از سه روز و بيشتر از ده روز نمىشود . حُيض : ( ع . ص ) . جِ حائض . ( منتهى الارب ) . حَيْلُولَة : ( ع . مص ) . حايل شدن ميان دو چيز . ( منتهى الارب ) . حيلولة زمين ميان خورشيد و ماه . حَيوانى : ( ص نسبى ) . منسوب به حيوان . « خ » خادِم : ( ع . ص ) . خدمتكار . پرستار . پرستنده . نوكر . گماشته . ملازم . چاكر . ج خُدّام ، خَدَم ، خادمين ، خَدَمه . مؤنث . خادمه . خادِمَه : ( ع . ص ، ا ) . خدمت كننده . - اعضاء خادمه : آن اندامها كه خدمت اندامهاى ديگر كنند . - قواى خادمه طبيعيه : عبارت است از ماسكه و هاضمه و جاذبه و دافعه . و ر . ك - : خدمتكار . خالِص : ( ع . ص ) . ساده . بى آميغ . ( منتهى الارب ) . ناب . صِرف . بَحت . مَحض . صافى . بى غش . خايف : ( ع . ص ) . ترسيده شده . ترسان . خوف دارنده . ترسنده . ( ناظم الاطباء ) . خِبْرَت : ( ع . امص ) . خبرة . دانش . آگاهى . بصيرت . ( معجم الوسيط ) . دانستگى .